Historia de Mulleres
Á beira de todo gran home hai unha gran muller feminista
(Harriet Taylor Mill)
A historia da edición de Setembro de Foeminas recorda á muller, moitas veces ignorada que incentivou, apoiou e nutriu a John Stuart Mill na súa loita pola igualdade de dereitos das mulleres.
Esta historia de vida e de amor iníciase o 8 de outubro de 1808 en Londres, onde chega ao mundo unha nena chamada Harriet Hardy. A nai que fixera posible a existencia da nosa protagonista chamábase Harriet Hurst e o pai, Thomas Hardy. Hardy foi médico ciruxano e xinecólogo e foi esta profesión a que lle permitiu obter os ingresos para garantirlles aos seus numerosos fillos e fillas unha educación. O fogar familiar era un oasis no medio dun Londres conservador, e foi naquel refuxio onde se cimentaron as bases do pensamento liberal e progresista dunha xa adulta Harriet Taylor Mill.
O que queda sempre claro desta historia é que Harriet era posuidora dun espírito libre e independente e talvez este é o motivo que a levou desde moi temperá idade a abandonar o ámbito familiar herdado para formar o seu propio. Talvez por isto, casou aos dezaoito anos co seu primeiro marido, John Taylor. Taylor era un comerciante farmacéutico once anos maior, co que tivo tres fillos/as: Herbert, Algernon e Helen. John Taylor simpatizaba coas propostas dos políticos radicais e as ideas de avanzada, e Harriet queríao e respectábao, pero como sostén Nuria Varela, nin tiña, nin ela considerábao, o seu mesmo nivel intelectual.
De aquí en máis, pouco se sabe da vida de casada de Harriet Taylor, ou da vida anterior, ata o encontro con John Stuart Mill en 1830; encontro que posibilitará un cambio absoluto na vida de ambos.
Harriet Taylor coñeceu a John Stuart Mill nunha cea en casa de William Fox. Harriet, recibira unha excelente educación e colaboraba cunha revista de política radical chamada “Monthly Repository”. Foi notoria a fascinación mutua que sentiron ao coñecerse Harriet e Mill, e o profundo afecto que os uniu polo resto das súas vidas. De alí en diante o vínculo entre ambos nunca se crebou, a pesar do matrimonio que ela mantiña con Taylor a quen respectou e coidou ata que este enfermou de cancro e finalmente morreu. Só logo deste feito, e dous anos despois da morte de Taylor, Harriet e Mill contraeron matrimonio. Destácase como feito significativo desta relación a complicidade intelectual e persoal, a paixón profesada especialmente por Harriet nunha época na que as mulleres só podían recibir afecto de xeito pasivo, só podían deixarse querer e non amar de igual a igual.
A obra e o legado de Harriet
Harriet e Stuart
Na época na que Harriet coñeceu a Mill, o matrimonio de Harriet e Taylor estaba practicamente terminado; por iso, durante os anos 1831 e 1832, ela escribiu ensaios sobre a muller e o matrimonio, uns vinte anos antes de que fixera unha das súas obras máximas: "A emancipación da muller". É destacable o interese de Harriet polo tema do matrimonio e o divorcio, xa que ela atopábase casada, pero namorada doutro home e o divorcio non existía en Inglaterra a mediados do século XIX. É notable para o momento histórico o concepto que introduce Harriet sobre o matrimonio, fundamentalmente cando denuncia á institución matrimonial como unha prostitución encuberta, onde a muller sometese ao contrato nupcial por non ter acceso á educación e por iso á independencia económica. Neste sentido, sostén que homes e mulleres deben de ter as mesmas oportunidades e os mesmos dereitos políticos. Deste xeito, Harriet Taylor Mill senta as bases do movemento sufraxista incipiente en Inglaterra.
Harriet e John Stuart tiñan 23 e 25 anos respectivamente cando se coñeceron. Permaneceron vinte anos compartindo unha amizade idílica e só sete como marido e muller, ata a morte de Harriet. Na "Autobiografía" de Stuart Mill este define a Harriet como a súa "antorcha intelectual". Logo da morte de Harriet, Mill trasladouse a Avignon e pasou alí recluído o resto da súa vida ata a súa morte en 1873.
A actividade política e filosófica de Harriet mostrou unha coherencia absoluta ata os seus últimos días. Ela mantivo como causas principais da súa loita o problema da liberdade e da equidade entre homes e mulleres. Por outra banda, as súas posturas estiveron moi próximas ao socialismo, especialmente cando defendía a posibilidade de que a muller incorporásese ao mercado laboral obtendo os mesmos dereitos que os seus pares masculinos. Mill e Harriet escribiron xuntos "Principios de economía política" e "Sobre a liberdade". Mentres que na súa produción solitaria destácase "A emancipación da muller", escrito en 1851 pero publicado postumamente, sendo John Stuart Mill quen fixo a introdución. Por outra banda, Harriet escribiu varios ensaios sobre arte e política e realizou colaboracións en diferentes xornais, sempre reivindicando os dereitos das mulleres e desvinculando calquera tipo de diferenza natural entre ambos sexos. Moi pola contra, foi unha das primeiras en explorar no que agora se denominan “estudos de xénero”, onde a causa fundamental da problemática é de orixe cultural. Por iso, Harriet demostrou que as mulleres están tan capacitadas como os homes para actuar na sociedade e que existe unha vida máis aló do espazo doméstico. Harriet sostivo ata o día da súa morte, que para eliminar estas desigualdades só é necesario desmontar os prexuízos que diferencian a mulleres de homes, apoiándose na educación, a participación no espazo público e a igualdade ante a lei.
Micaela Fernández Darriba