Mullerciclopedia

É unha sección dedicada á reseña de libros, artigos de opinión, películas, música e todo tipo de expresión artística ou teórica que involucre a cuestión de xénero en todos os seus aspectos.

Maruxa Mallo
Unha vida, unha historia

A Nosa Terra publicou en 1999 unha biografía sobre Maruxa Mallo realizada por Carme Vidal que talvez sexa unha das obras máis completas e exhaustivas sobre a pintora. O libro é case un libro de peto, moi pequeno, pero dentro, no seu interior está depositada a historia, a vida e a obra dunha das mulleres máis singulares de Galicia. Con imaxes e palabras que mostran o talento, a personalidade e as aventuras da artista, porque fundamentalmente era unha artista aventureira que non dubidou en tomar un compromiso político relacionado cos ideais da aventura, a felicidade que buscou toda a súa vida.  
Carme Vidal describe todo o ambiente que rodeou a Maruxa Mallo desde a súa infancia ata a súa morte, recolle da man de testemuñas as súas anécdotas máis fermosas, os seus soños e tamén o seu sufrimento. Esta biografía intenta -e realmente lógrao- meternos na pel dunha vida desde o seu Viveiro natal ata alcanzar o mundo como meta. Grazas a Carme Vidal comprendemos que Maruja era unha gran artista do mundo, unha muller capaz de viaxar para estudar, para aprender, para progresar, por amor e por temor.

“Maruxa Mallo” é un relato tenro que ademais describe unha época e tamén unha épica sen realizar un xogo de valor e sen expoñer ningún tipo de estereotipo. Neste ensaio cheo de fotos e de recordos, podemos bucear pola súa amizade con Lorca, con Dalí, con Concha Méndez. Tamén fala dos seus amores: Rafael Alberti, Miguel Hernández, Pablo Neruda. En definitiva, “Maruxa Mallo” fainos coñecer, fainos viaxar, fainos rir e fainos chorar. É realmente dramática a descrición do que perdeu Mallo cando tivo que fuxir debido ao levantamento franquista, de como protexeu a súa obra, a pouca obra que puido salvar. Tamén é impactante a súa vida en Arxentina, Uruguai e Chile, a súa chegada a EE.UU, a foto con Andy Warhol, etc.

Con todo, non podemos deixar de recordar que houbo un retorno ao seu país e que xa nada foi igual, que alí se apagou por completo ata a súa morte. A maior parte das súas homenaxes foron póstumas. Creo que si ela non houbese morto en 1995 talvez gustaríalle lerse retratada neste libro.  

Micaela Fernández Darriba