foeminas

Mullerciclopedia

É unha sección dedicada á recensión de libros, artigos de opinión, películas, música e todo tipo de expresión artística ou teórica que involucre a cuestión de xénero en todos os seus aspectos.

O CLUB DA CALCETA

Un dos agasallos que recordo con máis nitidez ter recibido polos reises foi unha estupenda maquiniña de facer calceta, a “Tricotosa”, como así a lembrarán moitas nenas da miña quinta (ao fin e ao cabo daquela aínda non se levaba o tema do xoguete unisex), con ela tecía trapiños de colores – a máquina a pesar das excelencias coas que nos convencía a publicidade non daba para moito máis- pero prestaba tanto ver como cada liña de cor se xuntaba coa inmediatamente anterior a modo de cálido arco da vella que xa non podiamos pensar noutra cousa que nas decenas de minibufandiñas que locerían as nosas bonecas… desde entón, asociada á lá de cores e aos trapiños cos remates espeluxados, quedou illado no me meu maxín con sensación de antigüidade o verbo “calcetar”, unha acción que non sei ben por que se reserva dende hai xa tempo ás mans das mulleres máis maiores, as que peinan canas, e recordos, e agarimos e unha chea de sabedorías de valor incalculable que o tempo reserva só para elas. Coa súa obra “O Club da calceta”, a escritora viguesa María Reimóndez, ademáis de gañar o XIII Premio Arcebispo Iván de San Clemente, retoma este tópico para facer del un inicio de camiño da man de Elvira, unha calcetadora nata, así, a obra, coma se de un xersei se tratase, mata dous puntos no medio, dá volta do revés, mata dous á ida, dá volta do dereito, mata dous á volta, así ata entretecer a nova vida de seis mulleres de xeracións e sustratos ben distintos unidas por un espacio común, rodeadas de lá e cestos cheos de agullas. Matilde, Anxos, Rebeca, Elvira, Luz e Fernanda acadan un lugar de seu para recuperar a figura da tía Davinia, un exemplo de muller loitadora e soterrada como moitas que o foron no seu tempo, aproveitan o pouco que saben dela para sacar á luz a loitadora que todas levan dentro.
“O club da calceta” é un club no que dá ganas de entrar sempre, para botar unhas risas, para forxar o proxecto que leva unha hai tempo xa no fondo do cesto mesturado coas agullas e sobre todo para covertir as mans propias nas dunha muller maior, desas que sempre semellan ser tan sabias.

Cristina Corral Soilán

Portada Plan de Igualdade Galego Castellano Casa da Muller Noticias Historia de mulleres Historia de Mujeres Axenda Cultural Agenda Cultural Galería de Arte Galería de Arte Mullerciclopedia Mujerciclopedia Mullerrecetario Mujerrecetario Viaxeiras Viajeras Consultonas Opinionas Conectadas Becas e axudas Becas y Ayudas Staff Contacto
			Mullerciclopedia É unha sección dedicada á recensión de libros, artigos de opinión, películas, música e todo tipo de expresión artística ou teórica que involucre a cuestión de xénero en todos os seus aspectos. O CLUB DA CALCETA Un dos agasallos que recordo con máis nitidez ter recibido polos reises foi unha estupenda maquiniña de facer calceta, a “Tricotosa”, como así a lembrarán moitas nenas da miña quinta (ao fin e ao cabo daquela aínda non se levaba o tema do xoguete unisex), con ela tecía trapiños de colores – a máquina a pesar das excelencias coas que nos convencía a publicidade non daba para moito máis- pero prestaba tanto ver como cada liña de cor se xuntaba coa inmediatamente anterior a modo de cálido arco da vella que xa non podiamos pensar noutra cousa que nas decenas de minibufandiñas que locerían as nosas bonecas… desde entón, asociada á lá de cores e aos trapiños cos remates espeluxados, quedou illado no me meu maxín con sensación de antigüidade o verbo “calcetar”, unha acción que non sei ben por que se reserva dende hai xa tempo ás mans das mulleres máis maiores, as que peinan canas, e recordos, e agarimos e unha chea de sabedorías de valor incalculable que o tempo reserva só para elas. Coa súa obra “O Club da calceta”, a escritora viguesa María Reimóndez, ademáis de gañar o XIII Premio Arcebispo Iván de San Clemente, retoma este tópico para facer del un inicio de camiño da man de Elvira, unha calcetadora nata, así, a obra, coma se de un xersei se tratase, mata dous puntos no medio, dá volta do revés, mata dous á ida, dá volta do dereito, mata dous á volta, así ata entretecer a nova vida de seis mulleres de xeracións e sustratos ben distintos unidas por un espacio común, rodeadas de lá e cestos cheos de agullas. Matilde, Anxos, Rebeca, Elvira, Luz e Fernanda acadan un lugar de seu para recuperar a figura da tía Davinia, un exemplo de muller loitadora e soterrada como moitas que o foron no seu tempo, aproveitan o pouco que saben dela para sacar á luz a loitadora que todas levan dentro. “O club da calceta” é un club no que dá ganas de entrar sempre, para botar unhas risas, para forxar o proxecto que leva unha hai tempo xa no fondo do cesto mesturado coas agullas e sobre todo para covertir as mans propias nas dunha muller maior, desas que sempre semellan ser tan sabias. Cristina Corral Soilán