![]()
|
|||||
|
Contemporánea
María María Acha
"Xero proxectos sobre a condición feminina, falo de problemas ou situacións que teñen que ver co feito de nacer muller. A miña linguaxe visual é a da publicidade e o deseño gráfico. Diríxome ao meu xénero do xeito máis claro e conciso; a miña intención ten un transfondo político, expoño problemas sobre a mesa, que non só conviden á reflexión, pois pretendo ir mais alá: invitar á acción. Xeralmente desenvolvo os proxectos en equipo, por unha banda con especialistas, fotógrafos, operadores de cámara, etc, e por outra con mulleres da miña contorna, investigando, dialogando, escoitando, convocando á participación. Os resultados destes procesos e accións tradúcense en rexistros que poidan editarse ilimitadamente: fotografías, vídeos, libros, pósters, e que pretendo cumpran unha dobre función, a de ser produtos artísticos e tamén instrumentos que poidan cubrir algunha necesidade da miña contorna, fóra do estritamente artístico." María María AchaArtista Visual. Nace en Lima, Perú (1968). Estuda na Facultade de Artes da Universidade Católica do Perú, e especialízase en deseño gráfico, carreira que exerce durante 10 anos en México, onde traballa como directora de Arte en diferentes firmas internacionais de publicidade, paralelamente é membro artístico do talller de gravado “Os tres patios” dirixido por Juan José Beltrán, realizando varias exposicións colectivas nesa cidade. En 2001 ao mudarse a Madrid, retoma totalmente a súa carreira artística, por unha banda como xestora, co-dirixindo o Ollo Atómico, Antimuseo de Arte Contemporánea, institución independente de arte que pretende dar cabida a diferentes manifestacións artísticas e que ademais busca a participación activa da cidadanía na creación de vangarda. E por outra banda traballa na súa propia obra artística, cuxo marco xeral é a condición feminina. O proxecto que simboliza o seu regreso á creación artística foi Güera, performance realizado na cidade de México en 2003, onde suscita relacións de discurso racial e social desde a posición da muller, facendo énfase na experiencia de sentirse máis “atractiva” polo feito de tinguirse o pelo de cor loura, para achegarse ao canon de beleza occidental, nun país mestizo onde o aspecto racial pode condicionar a vida dunha persoa. O performance consistiu en ser loura ao longo de tres semanas na cidade de México. Tres semanas de camiñadas en compañía dun fotógrafo, cuxo resultado foi un pequeno libro con fotografías que retratan a experiencia, seguido dunha reportaxe publicada nun suplemento social dun xornal mexicano, para converter a acción íntima nunha acción pública.
O segundo proxecto que realiza é “Instalación con Zapatos” (Madrid, 2004), que suscita xa, a metodoloxía dos proxectos nos cales está traballando actualmente, nos que a creación de novos modelos de participación do público e a obra é unha prioridade. O proxecto consistiu nunha serie de entrevistas a mulleres de diferentes procedencias, idades e ocupacións sobre un mesmo tema: os zapatos. Diálogos con mulleres pertencentes á súa contorna, familia, amigas, coñecidas de amigas, e outras escollidas ao azar. Algunhas entrevistas fíxoas en México, e as que fixo en Madrid simbolizan o primeiro achegamento co seu xénero nesta cidade. Os zapatos son un elemento común no que as entrevistadas proxectaron vivencias, sentimentos, aspiracións... falaban de zapatos á vez que falan da súa vida. A exposición consistía nunha instalación de douscentos pares de zapatos proporcionados polas entrevistadas, amigas, amigas de amigas, etc., colocados ordenadamente nunha superficie de 120 metros cadrados. Ao mesmo tempo escoitabamos como voz en off varias horas de entrevistas gravadas. Non había elementos visuais que identificasen a esta mulleres, só as voces, as súas historias e os zapatos.
Belas DurmintesProxecto colaborativo de sensiblización contra a violencia doméstica, onde se xuntan a denuncia e a homenaxe a todas as mulleres que morreron en mans das súas parellas en España, desde 2001. O proxecto consiste nunha serie de accións a partir dun cartel adhesivo co debuxo despregado dunha cama, na almofada leva unha inscrición co número da vítima, o ano e o motivo da morte. O proxecto é grupal, por unha banda eu contribúo á colocación de adhesivos en prazas e parques sobre todo de Madrid. E por outra distribúo adhesivos ás persoas que queiran colaborar. www.ojoatomico.com/bellasdurmientes
Mulleres traballando por MulleresProxecto para contornas públicas da Cidade de México e do país, que crea un espazo para a memoria histórica das mulleres a través de retratos de personaxes femininas de México e do mundo, que loitaron por mellorar a situación do seu propio xénero impulsando cambios. O proxecto suscita unha memoria visual e narrativa desta loita en común de mulleres que imaxinaron e loitaron polo que somos nós agora. Esta exposición é unha selección limitada, que simboliza a loita conxunta pola igualdade de xénero, na que participan moitas outras mulleres, desde a vida pública e privada, nos seus fogares e nos seus traballos. Mulleres traballando por mulleres empezou a súa exhibición en 2008 en Praza Juárez, posteriormente percorrerá varios puntos do Distrito Federal e do interior da República mexicana. Mulleres traballando por mulleres conta co apoio do Instituto Nacional das Mulleres - México, o Fondo de Desenvolvemento das Nacións Unidas para a Muller - UNIFEM, a Secretaría de Cultura do goberno do Distrito Federal e a colaboración de Acción Comunicativa A.C., Antimuseo de Arte Contemporánea.
Mundo FMundo F é unha Cartografìa simbólica do mundo feminino, contén deseños iconográficos da nosa realidade, física e mental, a nosa posición na sociedade fronte aos homes, a nosa posición desde unha visión propia. A nosa condición, o noso imaxinario e especificidade. É un mapa de gran formato, en proceso, itinerante, e que vai crecendo fisicamente coa participación do público sobre todo feminino, cada unha das intervencións vanse traducindo en iconas. Mundo F expúxose en: Antimuseo de Arte Contemporánea: Feminino Visual 1, Madrid, 2007; e no Centro de Arte Caja de Burgos: 8 de marzo no CAB: Día da Muller e traballadora, Burgos 2008.
www.ojoatomico.com
|